نخستین پیش نشست دومین همایش جنگ بیولوژیک با موضوع مولفه های بیولوژیکی موثر در امنیت غذایی با رویکرد امنیت غذایی و پدافند غیر عامل در دامغان برگزار شد
بحث ما، بحث بیوتروریسم و تهدیداتی است که باید صورت بگیرد. تهدیدات نباید حتماً به صورت مستقیم یک حرکتی صورت بگیرد برای سلامت و امنیت یک کشور یا جامعهای ، خیلی وقتها یک اتفاقاتی میافتد که امنیت ما را در همه زمینهها میتواند به خطر بیندازد از جمله بحث امنیت غذایی که چگونه می تواند ما را تهدید کند.
در بحث امنیت مواد غذایی، به عنوان امنیت ملی، یعنی یکی از اساس و اصولی که به عنوان امنیت ملی میتواند ترقی بشود بحث امنیت غذایی است یعنی هیچ چیزی نمیتواند مثل امنیت غذایی و سلامت و بیماریها را تهدید کند و ما را دچار مشکل کند و دادخواهی ما را بیشتر از بقیه موارد کند؛ برای همین سازمان پدافند غیرعامل کشور که وظیفه کنترل این تهدیدات را چه خارجی، چه داخلی، چه فردی، چه سازمانی را برعهده دارد؛ شعاری که در این زمینه دارد این است. میگوید توانا بود هر که دانا بود؛ یعنی شعاری است که در سیاستهای مقام معظم رهبری، درکنترل تهدیدات بیوتروریسم این شعارش هست، هر کسی که دانا باشد تواناتر هم هست هم در زمینه پیشگیری و هم در زمینه کنترل بحران.
اما بحث ما امنیت غذایی است. حالا چرا امنیت غذایی برای ما مهم است . با توجه به اینکه جمعیت وابسته است به غذا و مواد غذایی و هر موعدی که ما حس میکنیم که یک نشانهای برای سلامتی افراد وجود دارد برمیگردد به آب و مواد غذایی، که حالا آب، مواد غذایی و خاک سه عنصر یا سه واژهای است که در بحث امنیت مواد غذایی برای ما مهم است. حالا ببینیم که اینها چگونه تغییراتی را برای ما میتوانند انجام بدهند.
قبل از اینکه به این موارد بپردازیم یک تعریفی از غذا ارائه کنیم. غذا به هر مادهای گفته میشود که موجودات زنده انسان، حیوان و گیاهان را دریافت میکند و به همدیگر پس میدهد. این تعریفی است که از غذا صورت میگیرد که مایعات و نوشیدنیها هم شامل این موارد هست. با توجه به اینکه این مورد برای ما خیلی اهمیت دارد ، برای غذا یک امنیت غذایی را تدوین کردند؛ یعنی ما در 6/4/1402 سند ملی و امنیتی غذا و امنیت غذایی را نهایی کردیم، برای سال 1400، 1402 که امسال هست تا 1411 که کارهایی که عنوان میشه را ما باید انجام دهیم که کار پژوهشی، آموزشی و .. هست و این امنیت غذایی در سطح فرد برای ما مهم است؛ یعنی تعریفی که از مواد غذایی میکنیم یکی این است که حاکمیت باید برای ما این موارد را فراهم کند، مواد غذایی و آب آشامیدنی را، مواد گیاهی و دامی را برای ما فراهم کند.
مرحله بعد دسترسی ما به این خدمات است؛ یعنی ما بتوانیم دسترسی داشته باشیم 1- از نظر جاده ای، ترابری، از نظر فیزیکی و یکی هم دسترسی داشته باشیم از نظر مالی که بتوانیم این موارد را برای خود و خانوادهمان تهیه کنیم .
بحث بعد اینکه امنیت مواد غذایی که ما دریافت می کنیمف هم دسترسی داریم و هم پولش را میدهیم و میخریم موادی باشد که سالم باشد و ما را دچار بیماری نکند و سه تا کار در مواد غذایی دنبالش هستیم که انجام دهد یکی سیستم ایمنی ما را قوی کند؛ یعنی ما میگوئیم بین 850 میلیون تا 1200 فقیر و گرسنه داریم یعنی گرسنه ای داریم که مطلق نیست، مطلقها زیر 600 هزار نفر است طبق تعریف سازمان خواروبار جهانی و سازمان ملل؛ ولی افرادی که ریز مغذی کم دارند و یا کمبود ویتامین D دارند و یا کمبود ید دارند، کمبود آهن دارند، اینها مواردی است که جز ریزمغذی ها و مواد مغذی وجود دارد که ما هم میگوئیم این افراد معمولاًامنیت غذایی را ندارند یا دسترسی به این گونه موارد را ندارند که اینها اولویتهای زندگی یک انسان است.
حالا این ریز مغذیها چه نقشی در امنیت غذایی دارد؟ اگر شما آمار کرونا را نگاه کنید، میبینید که در دامغان مثلا ًبروز مردمی بیماری کرونا از بقیه جاها بیشتر بود. وقتی نگاه کنیم در تحقیقی که روی 1200 خانم انجام شد که اکثر آنها حجاب کاملی داشتند که از نور خورشید نمی توانستند ویتامینDبگیرند ، آموزش هم ندیده بودند که اگر روستایی دارند بروند در حیاطی یا در آپارتمان پنجره را باز کنند و نور خورشید را بگیرند. همه این 1200 نفر ویتامینD شان زیر 10 بود یعنی بزرگترین عیبی که ما داشتیم در این مواد مغذی چون ویتامین Dفقط در نور خورشید است در مواد غذایی نیست. حالا چند سال است که می گویند ماست را دارند غنی سازی میکنند که حالا ما چند نمونه ماست را هم که آوردیم دیدیم که ویتامین D یا نیست یا خیلی کم است که آن هم به تنهایی کفایت نمیکند وقتی ویتامین D وارد بدن ما نشود سیستم ایمنی ما ضعیف است و در مقابل سرماخوردگی، کرونا، اسهال در مورد هر بیماریای سرطانها ، چرا سرطانهای ما بیشتر از جاهای دیگه داره تلفات میگیره یا نقص ما بیشتر است به خاطر نقص سیستم ایمنی ما است؛ چون ما ریز مغذیها را کم داریم، پس یکی از آنها مواد غذایی است که زیادی حجم است که ما میخوریم که سیر شویم و بعد که ریزمغذیها را داشته باشیم و مورد سوم کمبود پروتئین و انرژی که در همین زمینه ریزمغذی ها مثلاً استان سمنان از نظر افسردگی یکی به آخر است و دامغان از بین شهرها افسردهترین شهر کشور است وقتی افسرده باشی مصرف پنیر در آن شهر زیاد است. کسی که افسردگی دارد باید پنیر نخورد.